گذشته تنها مرده ای است که عطر خوشی دارد.      سیریل کانولی

یادم میاد بچه که بودم همرام مادرم درمجالسی که خانم های فامیل دورهم جمع میشدند شرکت میکردم، تولد بود یا مهمانی بالاخره بهانه ای بود که خانمها دورهم جمع شوند.

یک دایره (همون گاوال خودمون) را گرم میکردند ومیدادند دست یکی از خانمهایی که نسبت به دیگران سرو زبان بیشتری داشت واو شروع میکرد به زدن وخواندن،یادش به خیر الان دیگه ازاون روزها خبری نیست، نه مثل قدیما صفا وصمیمیتی مانده ونه با وجود ضبط وسی دی جائی برای دایره هست.

هر کسی به نوبت از این خانم دایره بدست ترانه ای درخواست میکرد، جالبترین قسمت این مجالس جائی بود که ازاومیخواستند که قاینانالاری (مادر شوهرها) را بخواند. قاینانالار شعرهائی بود که مادرشوهرها را مسخره میکرد وهمان حرفهائی که پشت سر این بنده خداها همیشه هست و زیاد به مذاق مادر شوهرها خوشایند نیست. ولی جوانترها که فرصت خوبی برای خالی کردن دلشان پیدا کرده بودند اصرار میکردند، این خانم هم شروع میکرد به خواندن:

قاینــــــــانام چورک یاپــیر            ئوزی    قاپــیا   باخیر

قورخورام بیر سوز  دئیم             ایت کیمین منی   قاپـیر

                                      * * *

قاینــانامین آدین  قویدوم   سکینه

ناخوش لادی   آپاردیلار  حکیمه

حکیم دئدی سال قویونون  تکینه

                                     * * *

قاینانــــــام  چوخ  چای ایچـیر             قورخورام   قنـــد   قوتولا

باشی،   گوزی    تیتیـــــــریر            اولمــــور    یاخام    قوتولا

                                   * * *

با خواندن اینهاهمه میزدند زیرخنده ، مادر شوهرهائیکه در این مجالس بودند واکنشهای

 متفاوتی داشتند بعضی قیافه میگرفت وبعضی هم به روی خودش نمی آورد ودر ظاهر

 میخندید. به هر حال شوخی بود ونوعی تفریح .       یادش به خیر

 ----------------------------

ارسالی از آیدا:

مینرم  آغ  ماشینا       چیخارام  داغ  باشینا

توتارام   قاینانامی      داشی  سالام   باشینا