قلعه شِی وَر

روز جمعه25 اردیبهشت صبح راهی اهر شدیم. برنامه این هفته قلعه شِی ور بود. قلعه ای که بالای کوههای سنگی قرار گرفته کوههایی که از دور به شکل تیز و کله قندی دیده میشوند،دورنمایی مثل کوههای ارمنستان.

از یک روستای دور افتاده و از داخل یک دره، ساعت 10:30 صبح صعود را شروع کردیم. بر خلاف هفته گذشته هوا گرم شده بود و آبها وچشمه های روغنی مانندوتکه سنگهای سر راه که رنگهای مختلفی داشتند حاکی از معدن خیز بودن منطقه داشت.

عطسه های بیشمار من شروع شد واین نشان میداد که گل و گیاه در راه است. طبیعت وصف ناشدنی این منطقه هم کمتر از هفته قبل نبود با این تفاوت که این منطقه وکوههایش سنگی وصخره ای بود و بین این صخره ها، باغ ویا چمنزاری دیده میشد که سبب متفاوت شدن رنگ این ناحیه از دور بود. همچنین به علت سردسیر بودن منطقه درختان اینجا تازه شکوفه داده بودند وبرگهای درختان تبریزی هنوز سبز نشده بود.

صدای هدهدی در دره طنین انداز بود،کفشدوزکها بر روی گیاهان بودند وزنبورهاداخل شکوفهای درختان سر مست .در مسیر دو تا کبک از بین سنگها بیرون پریدند که صدای بالهایشان مثل صدای گلوله در گوشمان ترکید.به غیر از چند چوپان کسی را ندیدیم و بالاخره بعد از 4 ساعت کوهنوردی به قلعه رسیدیم.

یک مسئله مهمی که آنجا جلب توجه می کرد،حفره هایی بودکه سودجویان تمام ظروف قدیمی وبا ارزش اطراف قلعه را از خاک درآورده بودند . و الان معلوم نیست این اشیاء که متعلق به این منطقه وتاریخ آن دارد در کدام کشور و کدام موزه نگهداری می شوند؟!